Kunstmatige intelligentie

Kunstmatige intelligentie (AI) wordt gedefinieerd als het vermogen van een computersysteem om taken uit te voeren waarvoor normaal gesproken menselijke intelligentie vereist is. Deze taken omvatten leren, redeneren, probleemoplossing, waarneming (zoals zien en spreken) en het begrijpen van natuurlijke taal. In wezen streeft AI ernaar menselijke intelligentie in machines na te bootsen of te simuleren.

Het concept van kunstmatige intelligentie vindt zijn oorsprong in de jaren vijftig, met de publicatie van het artikel „Computing Machinery and Intelligence“ van Alan Turing in 1950, waarin de vraag werd gesteld of machines konden denken. De Dartmouth-conferentie in 1956, georganiseerd door Marvin Minsky en John McCarthy, wordt beschouwd als het stichtende evenement van het vakgebied van de AI.

Een van de eerste belangrijke mijlpalen op het gebied van AI is het programma „Logic Theorist“, ontwikkeld door Allen Newell en Herbert A. Simon in 1956, dat in staat was wiskundige stellingen te bewijzen. Een andere belangrijke mijlpaal was de ontwikkeling van het programma „ELIZA“ door Joseph Weizenbaum in 1966, dat een gesprek met een therapeut simuleerde.

Tegenwoordig heeft de race om AI invloed op het internetgebruik. Hoewel er op bepaalde gebieden interessante toepassingen zijn, geloven veel mensen dat ChatGPT hun leven zal oplossen en dat het de bron van de absolute waarheid is, waarbij ze het gebruiken voor zelfdiagnose en zelfs voor psychologische consulten.

De generatieve kunstmatige intelligentie die afbeeldingen produceert van mensen met acht vingers aan elke hand en andere afschuwelijke misvormingen, maakt misbruik van het overgrote deel van het werk van bepaalde kunstenaars om haar algoritmen te „trainen”, en de bedrijven zijn niet van plan om hen om toestemming te vragen of hun bronnen te vergoeden. Het enige ‘bedrijfsmodel’ dat op dit moment bekend is, is het genereren van winst door abonnementen te verkopen voor het gebruik van hun AI op basis van volume, meer niet.