Daniel "Des" Sánchez Estrada is een tatoeëerder die in de Verenigde Staten ten onrechte tot 30 jaar gevangenisstraf is veroordeeld omdat hij een doos met anarchistische fanzines in zijn auto vervoerde. "Des" zit momenteel in de gevangenis omdat de regering-Trump beweert dat het drukken, lezen of bezitten van bepaalde literatuur bewijs vormt van een misdrijf in de vorm van steun aan terrorisme.
Voor velen betekent deze veroordeling een aanval van de federale overheid op de vrijheid van afwijkende meningen en een ernstige bedreiging voor de vrijheid van meningsuiting. Dit is wat er is geworden van„het land van de kansen” en dat paradijs van vrijheden dat door de zogenaamde liberalen wordt verdedigd. En dan hebben ze het nog over dat we hier in een „dictatuur“ leven.
Volgens het verslag van de rechtszaak dat te vinden is op „Free Des“, een steunplatform voor de tekenaar dat geld inzamelt voor zijn verdediging, heeft heeft rechter Reed O’Connor, door George W. Bush benoemd bij de Amerikaanse districtsrechtbank voor het noordelijke district van Texas, de immigrant-kunstenaar Daniel „Des“ Sánchez Estrada veroordeeld tot 30 jaar federale gevangenisstraf wegens het bezit en vervoer van een doos met fanzines —politieke pamfletten—.
Zijn zaak, informeel bekend als„Prairieland”, heeft geleid tot grote scepsis bij burgerrechtenorganisaties, waaronder de Stichting voor Persvrijheid en de Nationale Orde van Advocaten, en maakt deel uit van een groeiend aantal zaken waarin federale aanklagers het bezit van materiaal dat onder het Eerste Amendement valt, aanmerken als bewijs van misdrijven ter ondersteuning van terrorisme.
In zijn toespraak in de rechtszaal, voordat het vonnis werd uitgesproken, verklaarde Sánchez Estrada: „Ik heb elke dag heel hard gewerkt in dit land, en ik geloof in de mensenrechten en in het helpen van mensen in nood. Ik doneer geld en kunstwerken om dieren en andere mensen te helpen… Ik ben vader, ik ben echtgenoot, ik ben docent, ik ben dichter… Ik ben veel dingen, Edelachtbare, maar ik ben geen terrorist.”
Bij het uitspreken van het vonnis tegen Sánchez Estrada heeft rechter O’Connor de verzoeken om vrijspraak of een nieuw proces, ingediend door de toegewezen advocaat van Sánchez Estrada, Christopher J. Weinbel, waarin werd benadrukt dat het Openbaar Ministerie niet had kunnen aantonen in hoeverre de betreffende documenten bewijsmateriaal vormden, noch had kunnen aantonen dat Sánchez Estrada de intentie had gehad deze te verbergen. In het afgewezen verzoekschrift wees Weinbel er duidelijk op dat de openbare aanklagers „zich uitsluitend baseerden op ongegronde gevolgtrekkingen en speculaties, die door het Fifth Circuit (het Amerikaanse Hof van Beroep voor het Vijfde Circuit), een van de dertien federale hoven van beroep in het Amerikaanse rechtssysteem, stelselmatig als bewijs worden afgewezen. Uit de verklaringen van de regering zelf blijkt dat het voorwerp van het misdrijf onbekend was, wat de jury ertoe bracht te speculeren over wat het vermeende bewijs inhield.”
In reactie op het vonnis tegen Sánchez Estrada verklaarde advocate Moira Meltzer-Cohen, die personen vertegenwoordigt die zijn aangehouden in het kader van activiteiten die onder het Eerste Amendement vallen:„Deze hele gerechtelijke procedure was erop gericht om te testen in hoeverre de staat in staat is afwijkende meningen de kop in te drukken.” Maar de weg die we moeten inslaan is niet die van het zwijgen, maar die van moedige solidariteit met degenen die worden gestraft vanwege hun overtuigingen, verenigingen en beschermde activiteiten. En hoe verwoestend dit ook is geweest voor de betrokkenen, ik ben er vast van overtuigd dat hun rechten in de procedure na de veroordeling zullen worden hersteld.”
Zeven andere medeverdachten in de Prairieland-zaak kregen eveneens straffen opgelegd, variërend van 50 tot 70 jaar federale gevangenisstraf. Een van hen was de echtgenote van Sánchez Estrada, Maricela Rueda, die een verbazingwekkende straf van 70 jaar kreeg, wat de situatie van haar gezin nog verergerde en ervoor zorgde dat haar tienerdochter onder de hoede van familieleden kwam te staan. Volgens waarnemers bij het proces erkende rechter O’Conner de politieke agenda van de rechtbank door maximale straffen op te leggen om „een signaal af te geven aan iedereen die een soortgelijke ideologie aanhangt“.
Achtergrond
Sánchez Estrada, een 39-jarige kunstenaar, werd op 13 maart 2026 schuldig bevonden, samen met acht andere personen, die nu allemaal zijn veroordeeld tot gevangenisstraffen van maximaal 70 jaar, omdat zij hadden deelgenomen aan een protest tegen de ICE in het omstreden ICE-detentiecentrum „Prairieland“ in Alvarado.
Op grond vanhet „Presidentieel Memorandum inzake Nationale Veiligheid nr. 7”, dat op 25 september werd uitgevaardigd na de moord op de christelijk-nationalistische influencer Charlie Kirk en waarin antifascisme en verzet tegen het kapitalisme worden aangemerkt als „binnenlands terrorisme”, werd Sánchez Estrada op federaal niveau aangeklaagd wegens„opzettelijke verzwijging van een document of register“ omdat hij de dag na het protest een doos met fanzines had verplaatst. Hoewel hij niet bij het protest aanwezig was en er ook geen weet van had, voerden de openbare aanklagers aan dat de inhoud van de pamfletten bewijs vormde van de materiële steun van de beklaagden aan het terrorisme, en beweerden zij op schandalige wijze dat het besluit om de doos te verplaatsen een samenzwering was tussen Sánchez Estrada en zijn vrouw.
Na zijn arrestatie werd Sánchez Estrada, voormalig begunstigde van het DACA-programma en huidige houder van een verblijfsvergunning, door de ICE aangemerkt, werden zijn persoonlijke gegevens door het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid (DHS) openbaar gemaakt en werd hij met uitzetting bedreigd. Hij heeft steun gekregen van talrijke belangenorganisaties, waaronder de National Bar Association, het Abolitionist Law Center, het Legal Resource Center for Immigration, het Texas Civil Rights Project, Houston Leads en het Texas Prison Project.
Zoals Seth Stern, directeur belangenbehartiging van de Freedom of the Press Foundation, heeft verklaard: "Schuldig worden bevonden aan het bezit van gedrukt materiaal is een concept dat fundamenteel onverenigbaar is met een vrije samenleving. We hebben geen grondwettelijk recht nodig om alleen datgene te publiceren (of te bezitten) wat de regering bevalt, en het ‘anti-regeringsmateriaal’ dat in de fanzinebox van Sánchez werd aangetroffen, is precies wat door het Eerste Amendement wordt beschermd.”
Wat betekent "Des"?
Het „Antifa-materiaal” dat Des in de doos vervoerde, bestond uit fanzines, illustraties, stickers en sjablonen voor tatoeages waarin kritiek werd geuit op de ICE en de politie. Het maken, verspreiden of vervoeren van deze artikelen is niet illegaal.
Foto's van enkele van de fanzines waarvoor Daniel Sánchez wordt beschuldigd en die zijn opgenomen in het document van de strafrechtelijke aangifte van juli 2025. Zie PDF.
Afbeelding die op 10 juli 2025 is gepubliceerd op het X-account van de Amerikaanse immigratie- en douanedienst.
"Des" werd ervan beschuldigd hetzelfde te hebben gedaan als Waltine Nauta en Carlos de Oliveira, toen zij naar verluidt geheime documenten verplaatsten op bevel van Trump, terwijl hij zelf terechtstond voor het achterhouden van geheime documenten. Als het ministerie van Justitie onder Trump de zaak tegen Nauta en de Oliveira niet had geseponeerd en zij schuldig waren bevonden, zouden zij volgens de normale strafmaatrichtlijnen waarschijnlijk een straf van 20 jaar hebben gekregen. Twintig jaar voor het verplaatsen van vertrouwelijke documenten. Des heeft echter een gevangenisstraf van 30 jaar gekregen voor een paar fanzines en enkele tattoo-ontwerpen.
Gerelateerde links:
