Μετάφραση της γελοιογραφίας: Ο θηλυκός χαρακτήρας ρωτά: "Μα πώς μπορεί το Ισραήλ να παραβιάζει ατιμώρητα όλους τους ανθρώπινους και διεθνείς νόμους; Ο άντρας απαντά: "Ο άντρας απαντάει:": Το Ισραήλ μπορεί να το κάνει αυτό με τον τρόπο του: "Τα καλά μας λεφτά μας κοστίζουν".
Δεν ήταν η πρώτη φορά που γελοιογραφίες για τις καταδικαστέες ενέργειες του Ισραήλ στην Παλαιστίνη προκαλούσαν παράπονα και κατηγορίες για αντισημιτισμό (το αιώνιο σύνθημα για να απαντήσει κανείς σε οποιαδήποτε κριτική στο κράτος του Ισραήλ), αλλά αυτή η γελοιογραφία του Carles Romeu Müller, "Romeu", στην El País της 30ής Ιουνίου 2009 ήταν η αφορμή για τον Jacobo Israel Garzón, πρόεδρο της Ομοσπονδίας Εβραϊκών Κοινοτήτων της Ισπανίας, να στείλει επιστολή στην εφημερίδα με τίτλο "Tópicos" (Θέματα), η οποία δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουλίου.
Σε αυτό, όχι μόνο κατηγορεί τον Romeu για αντισημιτισμό, αλλά και συγκρίνει τη δημοσίευση της γελοιογραφίας με τις προπαγανδιστικές γελοιογραφίες των Ναζί:
"Ο σκιτσογράφος Romeu καταφεύγει σε αντιεβραϊκά κλισέ και συκοφαντίες για να εκφράσει το ιδιαίτερο όραμά του για την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. Ο χαρακτήρας που απαντά στην "ανθρωπιστική" επερώτηση απεικονίζεται ως ένας υπερορθόδοξος θρησκευόμενος άνδρας (με κιπά και δαχτυλίδια), με στερεοτυπικά φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά και εμφανίζει μια έκφραση ("Τα καλά μας λεφτά μας κόστισαν") που παραπέμπει στο στερεότυπο για τη συνωμοτική φύση, τη δύναμη και την επιρροή των "Εβραίων", καθώς και την απαράδεκτη συσχέτισή τους με το χρήμα και την απληστία.
Μια καρικατούρα που δεν διαφέρει από εκείνες που δημοσίευσε ο Γκέμπελς στη ναζιστική Γερμανία, η οποία εξαπέλυσε ένα βάναυσο μίσος κατά των Εβραίων και η οποία κατέληξε, όπως όλοι γνωρίζουμε, στην αφαίμαξη της Ευρώπης".
Άλλες ομάδες, όπως η Anti-Defamation League και μεμονωμένα άτομα, χαρακτήρισαν επίσης τον Romeu και την El País αντισημιτικούς.
Η AJC (Global Jewish Advocacy) έχει εκφράσει στο παρελθόν τη δυσφορία της για την άλλη γελοιογραφία του Romeu από τις 30 Δεκεμβρίου 2008.
Μετάφραση της γελοιογραφίας, χαρακτήρας στα αριστερά (με κόκκινο): "Πρώτα απ' όλα, η Παλαιστίνη ανήκει στους Παλαιστίνιους και όχι στους Ισραηλινούς, οι εβραϊκοί μύθοι είναι ψεύτικοι και η κακοποίηση των αδυνάτων είναι αηδιαστική", χαρακτήρας στα δεξιά (με μαύρο χρώμα): "Είμαστε ο εκλεκτός λαός του θεού που επινοήσαμε για τον εαυτό μας".
Η AJC εξέδωσε ανακοίνωση, με τα λόγια του εκτελεστικού διευθυντή της David Harris, στην οποία αποκαλεί τον σκιτσογράφο αντισημίτη και ζητά την απόλυσή του με έναν κάπως περίεργο τρόπο (βλ. έντονη γραφή):
Η γελοιογραφία του Romeu, που δημοσιεύτηκε στις 29 Ιουνίου, δείχνει έναν χαρακτήρα που ρωτάει: "Μα πώς μπορεί το Ισραήλ να παραβιάζει ατιμώρητα όλους τους ανθρώπινους και διεθνείς νόμους; Ο ορθόδοξος Εβραίος απαντά: "Το Ισραήλ δεν μπορεί να παραβιάσει το νόμο του Ισραήλ: "Τα καλά μας λεφτά μας κοστίζουν.
"Θα επιστρέψει η El País στη δημοσίευση του αντισημιτισμού του Ρομέου; Ή μήπως η εφημερίδα θα κάνει το σωστό ζητώντας συγγνώμη και εγγυώμενη ότι δεν θα επιτραπεί στο μέλλον τέτοιος πρωτοφανής φανατισμός;" δήλωσε ο Harris."Αν η El País θέλει να διατηρήσει την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία της, δεν υπάρχει θέση για τους Romeu αυτού του κόσμου".
Η ανησυχία για τον αντισημιτισμό στην Ισπανία ήταν ιδιαίτερα έντονη τον τελευταίο χρόνο, μετά από μια έρευνα της Pew Research στην οποία το 46% των Ισπανών που συμμετείχαν στην έρευνα - ο μεγαλύτερος αριθμός στην Ευρώπη - δήλωσε ότι έχει αρνητικές απόψεις για τους Εβραίους.
Δεκατέσσερις βουλευτές των ΗΠΑ (10 Δημοκρατικοί και 4 Ρεπουμπλικάνοι), σε επιστολή της 1ης Μαΐου 2009 που απέστειλαν στον τότε πρωθυπουργό Χ.Λ. Θαπατέρο, εξέφρασαν την ανησυχία τους για την αύξηση του αντισημιτισμού στην Ισπανία και ζήτησαν να περιοριστεί.
Σε αυτό, αναφέρθηκαν επίσης στην El País, επισημαίνοντας ότι δημοσίευσε άρθρα και γελοιογραφίες που απεικόνιζαν αντι-ισραηλινά στερεότυπα. Είναι ενδιαφέρον ότι η επιστολή απευθυνόταν στον πρωθυπουργό της"Δημοκρατίας της Ισπανίας" (βλέπε επιστολή-PDF).
Νεοναζιστικό φανζίν
Ο πρεσβευτής του Ισραήλ στην Ισπανία, Raphael Schutz, σε μια σύντομη επιστολή προς τον εκδότη (6 Ιουλίου 2009) χαρακτήρισε την εφημερίδα ως νεοναζιστικό περιοδικό.
"Δεν είναι η πρώτη φορά που η εφημερίδα σας δημοσιεύει μια αντισημιτική γελοιογραφία του Ρομέου (ή άλλων). Αυτή που δημοσιεύτηκε στις 30 Ιουνίου ξεπερνά κάθε επιτρεπτό όριο. Αποτελεί προσβολή για τον εβραϊκό λαό. Η γελοιογραφία περιέχει τα ίδια διαβόητα αντισημιτικά κλισέ που εμφανίστηκαν στον αντιεβραϊκό Τύπο της ναζιστικής Γερμανίας: ο Εβραίος είναι εκτός ανθρωπότητας, διεθνής συνωμοσία για τον έλεγχο του κόσμου, οικονομική κυριαρχία, απληστία... και, φυσικά, αγκιστροειδής μύτη, μαύρο φουστάνι και δαχτυλίδια.
Η δημοσίευση αυτού του είδους των γελοιογραφιών μοιάζει πιο χαρακτηριστική για ένα νεοναζιστικό φανζίν παρά για μια σοβαρή εφημερίδα.
Ο πρέσβης εγκατέλειψε τη θέση του τον Ιούλιο του 2011 επικρίνοντας"το μίσος και τον αντισημιτισμό στην ισπανική κοινωνία".
Αν και σήμερα πολλοί συνδέουν το σκίτσο της 30ής Ιουνίου 2009 ως άμεση αιτία της απόλυσής του από την El País, ο ίδιος ο Ρομέου δήλωσε ότι απολύθηκε έξι μήνες αργότερα, στις 24 Δεκεμβρίου 2009. Εκείνη την ημέρα ενημερώθηκε ότι δεν θα συνέχιζε, αλλά τεχνικά ο σκιτσογράφος δεν απολύθηκε παρά μόνο στις αρχές του 2011, αν και η εφημερίδα σταμάτησε να δημοσιεύει τις γελοιογραφίες του πολύ πριν από τη λήξη της σύμβασής του. Η τελευταία γελοιογραφία του Ρομέου δημοσιεύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2009.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2010, ο τότε διαμεσολαβητής του αναγνώστη, Milagros Pérez Oliva, απάντησε στην ιστοσελίδα σεερώτηση αναγνώστη σχετικά με την απουσία του σκιτσογράφου(σύλληψη) χωρίς να συσχετίσει τα περιστατικά αυτά, ενώ ο αναπληρωτής διευθυντής, Vicente Jiménez, απάντησε επίσης χωρίς καμία αναφορά στην πιθανή σχέση μεταξύ αυτών των σκίτσων και της εξαφάνισης των συνεισφορών του.
Δύο χρόνια αργότερα, ορισμένοι αρθρογράφοι(1) -(2) από διάφορα μέσα ενημέρωσης επέκριναν την προβολή της γελοιογραφίας του Romeu (από τον Ιούνιο του 2009) στο TVE, ως μέρος ενός ειδικού περιεχομένου για την 50ή επέτειο της Mafalda που μεταδόθηκε στις 15 Μαρτίου 2012, και ζήτησαν συγγνώμη και παραιτήσεις για τη μετάδοση "αντισημιτικών σκουπιδιών".
Ο Ρομέου εργάστηκε στην El País για 33 χρόνια, από τη γέννηση της εφημερίδας στις 4 Μαΐου 1976 έως το 2011, εκδίδοντας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2009, αν και ο συγγραφέας θυμάται σε συνέντευξή του ότι απολύθηκε την παραμονή των Χριστουγέννων, στην πραγματικότητα του δόθηκε ένα εισιτήριο που του ευχόταν Καλά Χριστούγεννα.
Στην ίδια συνέντευξη, το 2012, εξομολογείται ότι είναι "σχεδόν συνταξιούχος" και στα τέλη του ίδιου έτους εκδίδει την αυτοβιογραφία του σε κόμικς, με τίτλο"Ahora que aún me acuerdo de todo (o casi)"(Τώρα που θυμάμαι ακόμα τα πάντα (ή σχεδόν) με τον Astiberri. Προεπισκόπηση 25 σελίδων(τοπική λήψη).
Σε συνέντευξή του στην εκπομπή Uhintifada nº 112 του Απριλίου 2012, ο Romeu μιλάει για το θέμα. Διέσωσα το κόψιμο και το έσωσα επειδή το πρόγραμμα αναπαραγωγής χρησιμοποιούσε Flash και, όπως γνωρίζετε, το Flash εξαφανίστηκε.
Ο Ρομέου πέθανε στις 24 Ιουλίου 2021 σε ηλικία 73 ετών.
Τοπικό αρχείο λήψης: interview-romeu-23-04-12-uhintifada112.mp3
Κατεβάστε ή ακούστε ένα απόσπασμα της συνέντευξης στο Αρχείο (Διάρκεια, 17 λεπτά).
Το χιούμορ σε μπελάδες, μια συλλογή περιπτώσεων
Περιπτώσεις γελοιογράφων που αντιμετώπισαν προβλήματα κάποιας σημασίας εξαιτίας των γελοιογραφιών ή των σατιρικών εικονογραφήσεών τους. Υπάρχουν επίσης κάποιες ιστορίες άλλων ανθρώπων που, χωρίς να είναι σκιτσογράφοι, έμπλεξαν σε προβλήματα επειδή τις μοιράστηκαν.
